Kwaliteitscontrole van de door de klant te leveren producten is een cruciale fase van elk contract. Het beroep op Agile methoden doet niets af aan deze vaststelling, ook al moet er worden gewezen op bepaalde bijzonderheden met betrekking tot de procedures voor de validering van het geleverde werk.
Wat zijn de basisprincipes van kwaliteitscontrole in Agile modus?
Om de kwaliteit te controleren, vergelijkt de klant het ontvangen geleverde product met de Product Backlog specificaties die in de betreffende sprint zijn ontwikkeld.
In functie van:
- de aard van de te leveren producten en
- de omschrijving van de specificaties,
zouden speciale controlemodaliteiten nodig kunnen zijn.
Het is daarom van essentieel belang dat deze modaliteiten duidelijk in het Agile contract worden bepaald. Duidelijkheid stelt de dienstverlener ook in staat beter te anticiperen op de aard van de kwaliteitscontrole en dus zijn eigen interne kwaliteitscontrole te organiseren vóór de goedkeuringsfase. Dit vermindert natuurlijk aanvaardingsincidenten.
De omschrijving van aanvaardingscriteria is een ander cruciaal aspect. Hiermee worden de criteria bedoeld om te beoordelen of het te leveren product voldoet aan een minimum verwacht kwaliteitsniveau om het te kunnen aanvaarden. Dit proces wordt in de Agile methode gekwalificeerd als de « definition of done ». Hoewel die in de loop van het project kan variëren, staat een precieze definitie het toe om de risico’s te verminderen van :
- betwisting of
- blokkering in de valideringsfase.
Hoe werkt het aanvaardingsproces in een Agile contract?
De Agile methode is gebaseerd op een opeenvolging in sprints van het ontwikkelingsproces, die telkens leiden tot een specifieke goedkeuringsprocedure.
Deze verdeling doet de vraag rijzen naar de reikwijdte van de tussentijdse goedkeuringen. Betekent de validatie van een sprint dat de ontwikkelde elementen definitief gevalideerd zijn? Hoe zit het met de interoperabiliteit met andere componenten van de totaaloplossing? Hoe zit het met de functionele regressie na andere bijkomende ontwikkelingen?
Het is belangrijk dat het Agile contract de reikwijdte van de tussentijdse validatieprocedures verduidelijkt. Een laatste globale (en aanvullende) validatie is inderdaad noodzakelijk. Hiermee kan de correcte interactie tussen de verschillende onderdelen van de ontwikkelde oplossing worden geverifieerd.
De basis voor elke validatieprocedure (tussentijds en definitief) moet eveneens worden gespecificeerd. Ze zijn inderdaad verschillend omdat de toetsstenen eveneens verschillend zijn. Voor elke sprint vormt de Sprint Backlog de referentie, terwijl de algemene validatie aan het einde van de ontwikkelingsfase een volledige controle moet zijn van de definitieve versie van de Product Backlog.
Ons advies:
Zoals bij elk contract, is de samenvoegingsfase een kritieke fase in Agile contracten.
Daarom moet bijzondere aandacht worden besteed aan de vaststelling van kwaliteitscontrolecriteria en aan de rol die elke partij in het aggregatieproces speelt.
Bovendien vereist de opeenvolging van de ontwikkeling in korte cycli dat een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen de procedures en de reikwijdte van tussentijdse validaties (tijdens elke sprint) en de eindvalidatie (voor het gehele product).
Als u meer over dit onderwerp te weten wilt komen, mag u die pagina raadplegen!